Streektaol gedichten

Gerdina uut Echten

Verbörgen anwas

Geef die twiege
tied um te greuien

Zien wortels zuukt
diepe in de eerde

Naor water, zolt
spul van weerde

Um op zien tied
as boom te bleuien

© Gerdina
www.gerdina.nl

Morgenstond

Vrog in de morgen
nevel aover het laand
de zunne kump op
neem mij bij de haand

Naost mekare op pad
nooit meer allent
op oe kan’k bouwen
umdat ie mij kent

Aover hoge bargen
en deur diepe dalen
uut d’olde verhalen

Wee’k mij ebörgen
kan’k mien zörgen
löslaoten en harbargen

© Gerdina
www.gerdina.nl

Ria Westerhuis uit De Wijk

Wiekse Lange Poten

Asof zij de wereld regeert
zo stapt ze – zeker honderd –
staotig deur ‘t Riessenlaand

gien kikkergekwaak
en eiernusten meer
nargens een gruttojong

het wachten
is op waopengekletter
dooie eibers
bij de Dickningerpoort
Cuisses de Cigogne
bij de Havixhorst
op de menukaort

Pertret

Ik weet gien woorden
gebaren um oe te verhalen
gien inkt genog
om pennen te vullen
die oe beschrieven kunt
mien vingers zullen blaoren
mien nekke verstieven
en altied deed ik oe tekört

gien schilder die de kleur
van oen blote bast
bij keerslocht raken kan
de blauwe plekken
de dunne straolties spiet
oen vel zul te flets lieken
oen ogen te doods op doek
gieniene
die oe zo kan schilderen
as ikke dat kan

Derk Jan ten Hoopen uit Zuidwolde

Wandeling

Wi-j dachten langs olde gedachten te lopen,
langs het verleden, dat veur ons lag,
maor wat wi’j vonden was ni’j,
allene wi’j,
wi’j waren older eworden.

Ik wet nog da’j geboorne worden.
No wet ik da’j d’r neet meer bunt,
zoas dat altied geet.

Maor wi’j begriept ’t neet,
want alles wat van óe was,
is nog bi’j ons:
oewe stemme, oewe ogen,
oewe gedachten
en het hoes en de grond
wao’j gelukkig bunt ewés.

Wat ik veule,
kan ik nog neet zeggen.
Dat gedicht kan ik nog neet schrieven.
Alles is nog zo dichtebi’j.

wat is dit?